มูลนิธิชุมชนสงขลา (Songkhla Community Foundation)

ประชุมสามัญประจำปีมูลนิธิชุมชนสงขลา

วันที่ ๓๐ พฤษภาคม ๒๕๖๓

ย่างเข้าปีที่ ๑๑ ของการทำงาน ปัจจุบันมีกรรมการทั้งสิ้น ๑๒ ท่าน มาจากภาคส่วนต่างๆทั้งราชการ เอกชน ประชาสังคม ผู้นำศาสนา ย้อนมองกลับไปจากวันที่ก่อตั้งมาจนถึงวันนี้ บวกกับมองอนาคตหลังยุคโควิด มีแง่มุมที่น่าสนใจก็คือ

๑.องค์ประกอบของกรรมการมาจากภาคเอกชน(จุดเด่นการบริหารจัดการ การประสานงาน การยอมรับจากสังคม) ภาคประชาสังคม(จุดเด่นอยู่ที่กระบวนการ ความเข้าใจปัญหาทางสังคม การทำงานเชิงคุณภาพ) ภาครัฐ(จุดเด่นอยู่ที่ภารกิจ อำนาจหน้าที่ตามกฏหมาย การยอมรับ) ทั้งหมดนี้คือคนที่อยู่ในพื้นที่อย่างยาวนาน ไม่ได้ไปไหน มีแนวคิดจะค้นหากรรมการที่มาจากคนรุ่นใหม่ ผู้นำทางศาสนาอิสลาม เข้ามาเพิ่มให้ครอบคลุม

๒.การทำงานประชาสังคม มักมองข้ามอำนาจด้านเศรษฐกิจ องค์กรการเงินชุมชนเข้าสู่ยุคเปลี่ยนแปลง องค์กรแบบสหกรณ์ฯ เหล่านี้ไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากเข้าระบบทุนนิยม ทั้งที่แนวคิดคนละทางกัน จึงควรพัฒนาทางเลือกขององค์กรการเงินชุมชน องค์กรแบบสหกรณ์ ฯลฯ กรณีที่มีเงินในระบบจำนวนมากไปลงทุนหรือทำธุรกรรมที่ไม่เข้าไปในระบบทุน(เช่น กรณีคลองจั่น การบินไทย การมีปัญหาร้องเรียนเรื่ององค์กรการเงินชุมชนที่ไม่ได้อยู่ในระบบของราชการ) นี่คือช่องว่างของการยกระดับปากท้องทางเศรษฐกิจสำหรับกลุ่มที่มีแนวคิดพึ่งพาตนเอง ช่วยเหลือกันแบบเครือข่าย มีข้อเสนอให้พัฒนาระบบคูปองหรือ "เงินสงขลา" วิจัยต่อยอดจากกรณีเงินกุดชุม ที่สามารถหมุนเวียนเงินทุนให้อยู่ในพื้นที่ ไม่ได้ส่งเงินไปตลาดภายนอกหรือต่างชาติ และสร้างตัวอย่างองค์กรการเงินที่ดี มีระบบบัญชีที่ดี มีการบริหารจัดการที่สามารถเป็นตัวอย่าง

๓.การสร้างกองทุนเพื่อความยั่งยืน วางระบบการจัดการที่จะจัดหารายได้ ระดมทุนเข้าสู่กองทุนฯ เพื่อให้องค์กรมีความเข้มแข็งในระยะยาว ปัจจุบันเรามีกองทุนย่อยสนองตอบวัตถุประสงค์ช่วยเหลือดูแลสังคมในด้านต่างๆ แต่ในส่วนมูลนิธิฯเองยังไม่มี

๔.สื่อสารกับสังคมถึงผลงานที่ผ่านมาให้มากขึ้น  มูลนิธิฯทำงานแบบปิดทองหลังพระ ประกอบกับแนวคิดการสร้าง "สนามพลัง"(Platform) ที่มุ่งเน้นการเชื่อมประสานหน่วยงานต่างๆที่มีภารกิจของตนมาทำงานร่วมกัน โดยมูลนิธิฯเข้าไปเติมช่องว่างของระบบนั้นๆโดยเครื่องมือสนับสนุน ได้แก่ ฐานข้อมูล(www.ข้อมูลชุมชน.com  App: iMed@home, Greensmile, city climate) เวทีกลาง กลไกกลางของประเด็น/พื้นที่ และเน้นสร้างรูปธรรมต้นแบบ ก่อนที่จะนำไปขยายผลในเชิงนโยบาย (เช่น จัดเลี้ยงแบบบริการตนเองในงานพิธี, สวนผักคนเมืองที่พัฒนาไปสู่เครือข่ายเกษตรสุขภาพ ตลาดกรีนสมาย ตลาดรถเขียว, การดูแลกลุ่มเปราะบางทางสังคม ฯลฯ) ไม่ได้อยู่ในกระแสหลักของการพัฒนา

๕.การสื่อสารสัมพันธ์ภายในยังมีความจำเป็น กรรมการของมูลนิธิฯมาจากหลายภาคส่วน แต่ละบุคคลยังมีองค์กรของตนเองแตกยอดออกไป(เช่น บ.ประชารัฐฯ มูลนิธิSCCCRN มูลนิธิอนุรักษ์ป่าต้นน้ำ มูลนิธิภาคใต้สีเขียวโครงการ Node flagship สสส. ศูนย์วัฒนธรรมเฉลิมพระเกียรติ) จึงควรมีการพบปะอย่างไม่เป็นทางการมากขึ้น อย่างน้อยเดือนละครั้ง เสริมหนุนการทำงานกันและกัน

ชาคริต โภชะเรือง รายงาน